لا يصلح لك الجلوس على بابي ، ولا أحلّه لك . فقام وقال : يا أمة اللّه ، ما لي في هذا المصر منزل « 1 » ، ولا عشيرة ، فهل لك في أجر ومعروف ولعلّي مكافئك بعد « 2 » اليوم ؟ قالت : يا عبد اللّه ، « 3 » وما ذاك ؟ قال : أنا مسلم بن عقيل ، « 4 » كذبني هؤلاء القوم وغرّوني وأخرجوني . « 4 » قالت : أنت مسلم ؟ قال : نعم . قالت : ادخل . فدخل بيتا « 5 » في دارها غير البيت الّذي تكون فيه ، وفرشت له ، وعرضت عليه العشاء ، فلم يتعشّ . « 6 » ولم يكن بأسرع من أن جاء ابنها ( 2 * ) فرآها تكثر الدّخول في البيت والخروج منه ، فقال لها : واللّه إنّه ليريبني كثرة دخولك هذا البيت منذ اللّيلة وخروجك منه ، إنّ لك لشأنا ؟ قالت : يا بنيّ اله « 7 » عن هذا . قال : واللّه لتخبريني . قالت « 8 » : أقبل على شأنك ، ولا تسألني عن شيء . فألحّ عليها ، فقالت : يا بنيّ لا تخبرنّ أحدا من النّاس بشيء ممّا أخبرك به . قال : نعم . فأخذت عليه الأيمان ، فحلف لها ، فأخبرته ، فاضطجع ، وسكت . « 9 »

--> ( 1 ) - [ في البحار والعوالم وأعيان الشّيعة واللّواعج : « أهل » ] . ( 2 ) - [ أضاف في اللّواعج : « هذا » ] . ( 3 ) - [ لم يرد في أعيان الشّيعة ] . ( 4 - 4 ) [ لم يرد في أعيان الشّيعة ] . ( 5 ) - [ في البحار والعوالم واللّواعج : « إلى بيت » وفي أعيان الشّيعة : « البيت » ] . ( 6 ) - [ إلى هنا حكاه في أعيان الشّيعة وأضاف : « وجاء ابنها ، فرآها تكثر الدّخول في البيت والخروج منه ، فاستراب بذلك ، ولم يزل بها حتّى أخبرته » ] . ( 7 ) - [ الأسرار : « انته » ] . ( 8 ) - [ في البحار والعوالم : « قالت له » ] . ( 9 ) - حيران وسرگردان راه خود را پيش گرفت ودر كوچه‌هاى كوفه گردش مىكرد ، ونمىدانست به كجا برود تا گذارش به خانه‌هاى بنى جبلة از قبيلهء كنده وبه در خانهء زنى به نام طوعه افتاد كه آن زن از كنيزان أشعث بن قيس بود واز أو داراى فرزند بود ، وأشعث أو را بدان واسطه آزاد كرده وأسيد حضرمي أو را به زنى گرفته بود . از أو پسرى به نام بلال پيدا كرد وبلال در ميان مردم بيرون رفته بود وآن زن بر در خانه چشم به راه بلال ايستاده بود . پس مسلم بن عقيل به آن زن سلام كرد . زن جواب سلام أو را داد ، سپس گفت : « اى زن ، شربتى آب به من بده . » طوعه آب آورد أو را سيراب كرد . مسلم همان‌جا نشست . زن رفت ميان خانه وظرف آب را گذارد وبرگشت گفت : « اى بندهء خدا ! آيا آب نخوردى ؟ » فرمود : « چرا . » گفت : « پس به نزد زن وبچه‌ات برو . » مسلم پاسخى نداد ، دوباره گفت ومسلم ( مانند بار نخست ) پاسخى نداد . بار سوم آن زن گفت : « سبحان اللّه ! اى بندهء خدا برخيز ! خدايت تندرستى دهد ! به سوى زن و -